Kippenvel!

Gisteravond ben ik na lange tijd nog eens naar een optreden van Stef Bos geweest. Het is ondertussen al wel duidelijk dat ik hem en zijn muziek erg goed vind, maar dit was echt een topavond!

Stef bracht een verzameling van vooral oudere nummers in een nieuw jasje, aan elkaar geweven door teksten die hij voorlas uit zijn laatste boek 'JA!'. Zijn teksten en zijn stem in samenspel met zijn vaste band plus extra strijkorkest... kippenvel!

Dank je wel Stef en co!

Witsand

Soms kan een songtekst je echt raken en soms beschrijft iemand anders' tekst zo goed wat jij voelt. Voor mij is 'Witsand' van Stef Bos zo'n liedje. Als ik het hoor pink ik steevast een traan weg, gewoon omdat het (voor mij) zo 'waar' is wat hij zingt.

Ik laat jullie even meegenieten van een stukje: 

En ik loop door de jaren
langs een eindeloos strand
En ik probeer te verklaren
Hoe ik hier ben beland
Hoe sterk is het toeval
Hoe sterk is het lot
Ben ik wie ik zijn wou
Is het dit wat ik zocht

En ik praat met de zee
En ik praat met de doden
En ik mis soms een god
Om in te geloven
Zoals ik toen ik klein was
Vlak voor het slapen
Wist dat er iemand
Over mij waakte
Nu sta ik hier 's nachts
Ik kijk naar de sterren
En weet niet goed meer
Wat ik moet zeggen
Ik voel me soms moe
Ik voel me soms leeg
Hoe langer ik leef
Hoe minder ik weet

Hoe minder ik denk
In goed en in kwaad
In waarheid en leugen
In liefde en haat
Geef mij maar de wolken
Geef mij maar de lucht
Ik kan er uren naar kijken
Misschien is dat het geluk
Misschien ligt daar het geluk...

Van de cd: van Mpumalanga tot die kaap. 

 

Een crimineel spreekt tot jullie! Wees gewaarschuwd!

Ik weet het; het is veel te lang geleden dat ik hier nog eens een logje postte! Gebrek aan inspiratie was het grootste probleem. Maar nu blijkt dat ik toch tenminste één vaste lezer heb op deze site vind ik het wel de moeite waard om nog eens wat extra moeite te doen :)

Dat wil zeggen... als deze persoon me na het lezen van dit stukje nog aardig 
vindt. Ik heb namelijk een nieuwe statut gekregen: die van crimineel. Zo voelde 
het tenminstetoen ik van de week een brief van de gemeente kreeg
waarin stond dat ik 'gehoord' zou worden over het foutief   aanbieden   van 
mijn huisvuil. IK die, in tegenstelling tot de rest van mijn criminele buurt, nooit zomaar mijn huisvuilzakken op straat smijt, maar ze steevast netjes in mijn container gooi en die op de gebruikelijke dag 
buiten zet.


Ik snapte er dus niks van en belde het nummer op de brief:
'Goedemiddag meneer; ik belde in verband met de brief die ik van u kreeg in verband met mijn huisvuil.'
'Oh, die brief die u vrijdag kreeg? Ja, het gaat over die zakken.'
'Welke zakken bedoelt u meneer?'
'De zakken die u op straat heeft gezet.'
'Ik heb geen zakken op straat gezet, ik gooi ze altijd in mijn container.'
'We hebben toch een zak van u gevonden op straat; en dat kan niet.'
'Ik begrijp dat ik geen zakken op straat mag gooien, daarom doe ik het ook niet!'
'We hebben d'r toch een gevonden mevrouw en daar zal toch een boete aan vast hangen.'
'En hoe hoog is die boete dan, want dat vind ik nogal wat voor iets wat ik niet gedaan heb.'
'50 euro, dus let er in het vervolg maar op!

Balen dus! 50 euro kan je wel beter besteden dan aan een boete 
voor iets wat je niet zelf gedaan hebt. Ik ben dan ook de buurman/vrouw zeer dankbaar voor het wroeten in mijn kliko; of zou die zak 
er vanzelf uitgesprongen zijn? 
Afgezien van de boete vind ik het ook maar een vreemd idee dat 
er iemandin mijn vuilnis gesnuffeld heeft; want hoe weet die 
vriendelijke man anders dat het mijn zak was? Als ik eraan denk hoe 
hij mijn vuilzak op CSI-wijze op zijn bureau heeft leeggegooid moet ik toch wel een beetje lachen en ga ik toch ook stiekem nadenken of er toch geen al te rare dingen in die zak zaten want dan zal die meneer ook wel gelachen hebben...

 

 

Sinterklaas- of kersttip??

In deze tijd van pakjes, zwarte pieten en sinterklazen vallen ook de reclamefolders rijkelijk in menig brievenbus. Zo ook bij mij. Ik denk al maanden over een NEE-NEE-sticker, maar vind het stiekem toch ook wel leuk om door die folders heen te bladeren, ook al worden daar hele bossen voor neergegooid...

Dat bladeren doe ik niet voor niks zo bleek vandaag. Als ik niet had 
gebladerd, had ik niks afgeweten van een wel heel bizar 'gadget': de telefooncondoom! Wie zat daar nu niet op te wachten?? 
Kan je tegenwoordig misschien ook al zwanger worden van bellen? Krijg je d'r naast hersentumoren nog andere enge ziektes van? Of dient dat rubbertje om je telefoon schoon te houden als je al spare-ribs etend snel een smsje wil sturen?? Wie kan het mij uitleggen?

Voor wie dit staaltje van rubberen techniek wil aanschouwen: 
ik verwijs u graag door naar de Kijkshop folder van deze week! 

 

Ik en mijn tandartsfobie: deel 2

Ik heb het overleefd!!

Op zich een hele prestatie: 4 jaar niet naar de tandarts geweest en geen gaatjes te vinden door de aardige meneer. Op goed 10 minuten stond ik alweer buiten, ... daar heb ik me dan maanden druk om gemaakt... belachelijk!

Gelijk een afspraak gemaakt voor over een half jaar... knap he! :)

Ik en mijn tandartsfobie

Zoals jullie eerder al konden lezen ben ik bang van spinnen. Nou, ik ben dus geen dappere heldin, ik kan dan ook wel vertellen dat ik panisch ben voor de tandarts.
Zonder moeite heb ik het maken van een afspraak zo'n twee jaar uitgesteld, maar vond nu zelf dat het toch wel tijd werd om mijn gezicht (en dan meer specifiek mijn tanden) nog eens te laten zien bij zo'n mondslager. Ik heb de stap gezet; ik heb gebeld; de eerste afspraak moest verzet worden, want ik kon geen vrij krijgen op m'n werk (wat jammer nou!); nieuwe afspraak gemaakt...
Die nieuwe afspraak was vandaag om drie uur! Ik heb de hele week geprobeerd om de doemgedachten aan vandaag af te leiden en dat lukte aardig, maar vandaag om half drie begonnen toch mijn knietjes te knikken. Stress!!! Kom ik bij de tandarts aan... blijkt ie ziek te zijn! Voor niets al mijn moed bijeen geraapt, WEER een nieuwe afspraak. Uitstel van executie dus... :(  14 november mag ik weer, willen jullie dan allemaal eventjes voor me duimen?? Alvast bedankt!

Een welgemeende dankjewel!

Dankjewel mevrouw van de Blokker dat u het zo druk had met het kletsen met uw, ongetwijfeld lieve, collega! Wachten is nooit leuk natuurlijk, maar van nature ben ik een heel geduldig én daarenboven goed opgevoed persoon. Iemand anders had u er waarschijnlijk op gewezen dat hij/zij geholpen wil worden en wel NU onmiddellijk. Ik doe/durf dat niet en wat is nu het gevolg... ik was welgeteld twee minuten te laat bij mijn geparkeerde auto. Het toeval wou dat er net vandaag op dit tijdstip parkeercontrole was. Net toen ik bij mijn autootje aankwam stak een vriendelijke meneer een briefje onder mijn ruitenwisser. Bijna 50 euro kwijt voor twee minuten te laat! Dank u wel meneer!
Als het dan nog mijn eigen schuld was dat ik te laat was... Waag het niet om me dit volgende keer weer te lappen 
Blokkermevrouwtje; want dan zal ik niet meer zo aardig zijn!!

GRRRR!

Kippenvelmoment!

Gisteren nogal impulsief besloten om eens een dagje Blijdorp te doen. Het is zowiezo een prachtige dierentuin, vind ik, maar gisteren overtrof toch echt mijn grootste verwachtingen!
Eén van de gorilla's (altijd al een van mijn favoriete dieren geweest), had een goeie maand geleden een baby'tje gekregen.  Ze liet m niet met de volle overtuiging aan het grote publiek zien (geef haar eens ongelijk!), maar ik had aan een glimp al genoeg om kippenvel te krijgen!! Wat mooi en onvoorstelbaar dat zo iets kleins en kwetsbaars ooit zo groot en indrukwekkend zal worden. Prachtig om te zien hoe de, in vergelijking tot de baby, gigantische mama-gorilla zo zorgzaam en voorzichting met haar jonge spruit omgaat.
Dit plaatje past perfect in mijn persoonlijke 'mooiste-gebeurtenissen-boek'! Alleen jammer dat het in een dierentuin was en niet in het wild...

Ti ti ti ti tidididi...

Klinkt dat vrolijk, of klinkt dat vrolijk?

Toen ik het voor het eerst hoorde werd ik er in ieder geval vrolijk van. Zeker toen ik zag dat het gezongen werd door een superschattig ventje van 8 jaar: Thor!
Wie is Thor hoor ik u met enige verbazing vragen? Wel, Thor heeft in België het Eurosong for Kids spektakel gewonnen. Iets waar ik normaalgezien geen fan van ben omdat het voor mijn gevoel vooral een bedoening is voor dolle ouders die graag
willen dat hun kind beroemd wordt, omdat zijzelf dat nooit geworden zijn. Maar Thor lijkt er zoveel plezier in te hebben dat ik mijn mening zal
moeten herzien...

Weest wel gewaarschuwd: als je het één keer gehoord hebt krijg je het niet meer uit je hoofd!

Ti ti ti ti tididididi!

En dan heb je al moeite om uit bed te komen...

Nietsvermoedend stapte ik vanmorgen mijn woonkamer in om wat frisse ochtendlucht binnen te laten. Ik doe de terrasdeur open, draai me om om terug richting slaapkamer te lopen en tot mijn grote schrik zit er op de deur een joekel van een spin.
Nu ben ik een heuse dierenvriend en ben ik van mening dat ook zij rechten hebben, maar... spinnen... ze hebben een vreemd effect op mij en mijn lichaam. Ten eerste kan ik reuzegrote spinnen niet voorbijlopen zonder een ongecontroleerde gil te laten horen. Vervolgens beginnen mijn knieën te knikken en breekt het zweet me uit. Dan volgt haast instinctief de neiging om het achtpotige beestje te doden. DOOD MOET IE!!! Dat klinkt heel stoer, bijna net alsof ik het met blote handen zou doen, ... maar ... NEE! Dat beest mag me niet aanraken en mag al zeker niet de kans krijgen om tijdens mijn moordpoging te vluchten; een moment van reflectie is dus wel vereist. (En probeer maar es rustig na te denken als zo'n harig monster je aanstaart en je zelf te kampen hebt met bibberende ledematen, het is geen sinecure!)
Vanmorgen heb ik het beest met een schoen van de deur af weten duwen (doodeng, want dan valt ie op de grond en kan ie zomaar over mijn voeten lopen!), om hem vervolgens te bedelven met een badhanddoek en daar dan bovenop te gaan staan springen (met schoenen aan want je wil natuurlijk geen spinnenprut tussen mijn tenen!). Het ziet er ongetwijfeld niet uit (zelfs Oscar dacht dat ik een nieuw spelletje had uitgevonden!), maar het is wel effectief! En last but not least: het lijkje doorspoelen in de wc want hij moest maar eens uit de dood verrijzen... dat willen we natuurlijk niet!

Nu maar hopen dat hij/zij single en kinderloos was en ik vanavond niet weer moet moorden!

Mediamarktfobie

Aangezien het met het weer (ondanks mijn smeekbede aan de weergoden) toch niks wordt, ben ik er vandaag maar es op uitgetrokken naar de Mediamarkt want ik zou graag een digitale camera willen.
Nu ben ik nooit zo'n technisch wonder geweest en snap ik vele mensen niet die beginnen te kwijlen bij de nieuwste i-pod, mobiele telefoon of flatscreen tv, maar een digitale fotocamera lijkt me wel leuk.

Tot ik in de mediamarkt binnenkwam! Pfff wat een herrie daar! In de verte stonden tig mega en nog meer mega flatscreen tv's te loeien met Gerard Joling en Gordon in vol ornaat, (voor de Belgen onder jullie: je hoeft ze echt niet te kennen! In Nederland worden ze toppers genoemd, maar ik vind ze behoorlijk irritant!)daar zat ik dus niet op te wachten, maar ik kon er onmogelijk langskijken. Ergens anders was een klant geluidsinstallaties aan het testen waardoor de toppers ook nog eens uit de maat leken te zingen. En bij de kassa was een kind oorverdovend aan het huilen omdat het geen barbiezaklamp kreeg. Pfff, leuk hoor de Mediamarkt!

Eindelijk aangekomen op de afdeling digitale camera's vlogen de megapixels, optische en digitale zoomen (of zooms??) me om de oren, maar door die ontzettende herrie kon ik niet eens meer helder nadenken. Dat resulteert niet zelden in een niet zo wel overdachte aankoop van iets waar ik achteraf spijt krijg; maar vandaag gelukkig niet. Resultaat: geen digitale camera (maar die komt er heus nog wel eens), maar wel een cd rijker. Vanaf heden mag Gavin DeGraw zijn beste liedjes in mijn woonkamer zingen (was het maar waar ;)) en tot dusver heb ik daar nog geen spijt van! (De bovenbuurman hopelijk wel al!)

Lieve weergoden,

Afgelopen maand kon het mooie weer niet op, waarvoor nogmaals dank.
Het begin van augustus mocht van mij daarom gerust wat minder. Neen, zelfs enkele dagen regen vond ik niet erg! (Ik moest toch werken :p) Maar... nu heb ik vakantie... één week maar... dus... als jullie nog wat zon hebben liggen in een of ander hoekje, willen jullie die dan aub nu gebruiken?? Denk er maar eens over na. Mijn dank zal groot zijn!!

Alvast bedankt!
Groetjes, Mieke

Tommeke Tommeke Tommeke!!!

Afgelopen weekend was ik bij mijn ouders. Na de lunch komt bompa (belgisch voor opa) binnen met de mededeling dat de Eneco-tour binnen enkele minuten voor de deur zal passeren. Nu zou ik voor wielrennen normaalgezien niet onmiddellijk alles laten vallen om door de voordeur naar de straat te spurten, ... maar... ik wist dat Tom Boonen (de lekkerste aller wielrenners!) meefietste, dus ja... dan maakt een mens wel eens een uitzondering he!
We stonden net aan de straat toen de autokaravaan voorbijreed en al snel ook de eerste vier renners die ons in 1 seconde voorbijzoefden. Geen Tom Boonen... groooooote teleurstelling!! Maar toen volgden nog meer auto's én het peloton (nu klinkt het net alsof ik heel wat van wielrennen ken he :p). En ja hoor! Tom Boonen! Ik weet nog beleefd mijn kwijl binnen te houden, totdat ie op drie meter van me vandaan van zijn fiets stapt!!! Ik doe nog even mijn haar goed, maar... in plaats van mij zijn eeuwige liefde te verklaren, gaat hij doodleuk tegen de heg van mijn ouders staan plassen!!

Jammer dat ik geen camera bij de hand had haha!!! En nee!!! Ik heb niet de takjes van dé bewuste plaats afgeknipt om in een vaasje te zetten! Dat mocht ik niet van mijn vader! Flauw he! :p

Liefste bovenbuurman,

Ik ben al eens bij u komen aanbellen en als u toen niet onder dusdanige invloed was dat u het voorval vergeten bent, weet u wie ik ben. Ik ben degene waarvan u toen de huid volgescholden hebt. Nogmaals bedankt daarvoor trouwens!

Met dit schrijven wil ik u, net als toen, vragen of u vanaf heden mijn nachtrust toch alstublieft wil respecteren.
Ik heb er alle begrip voor dat u minder slaap nodig heeft dan mij, of dat u het verkiest overdag te slapen als iedereen rustig naar zijn/haar werk is. Ik kan dat helaas niet en geloof me: als ik minder dan vijf uur slaap gehad heb ben ik écht niet te genieten! Dan wil u me zelfs niet tegenkomen!
Zou u dus alstublieft willen stofzuigen en ruziemaken tussen 7 en 22u? Eén uitzondering per maand wil ik wel door de vingers zien hoor, zo moeilijk ben ik niet, maar wil u dan misschien ruzie maken in het Nederlands, Engels of Frans? Dan kan ik tenminste volgen waar het geschil over gaat en kan ik het zien als een alternatieve vorm van late-night entertainment. Afgelopen nacht daarentegen, zag ik er de lol niet van in en heb ik me ontzettend liggen ergeren aan uw geruzie dat naar mijn mening dus echt nérgens over ging! En geef toe: 3 uur 's nachts is toch echt geen tijd om ruzie te maken! Gun uzelf wat privacy en maak overdag ruzie, dan luistert er niemand mee! (ziet u nu wel dat ik het niet slecht met u voorheb!)

Hopend op uw begrip ga ik vanavond met een gerust hart slapen en wee uw gebeente als het weer van dat is!!!

Groetjes,
Mieke

Triest

Ik en Oscar wonen nu bijna een jaar in ons knusse appartementje, in een kleurrijke, kindvriendelijke en gezellige buurt. Er wonen mensen van alle soorten en rassen; dus ik als Belg pas er goed bij :) Iedereen zegt altijd vrolijk goeiedag en meestal zie je blije gezichten. Een van die gezichten valt me de laatste dagen echter wat meer op dan de andere...
In een rijtje huizen waar ik dagelijks passeer als ik Oscar (of hij mij) ga uitlaten staat regelmatig een oud mannetje in de deuropening en ook hij zwaait steevast enthousiast en lacht vriendelijk. Niks bijzonders zal je zeggen, maar toch word ik een beetje triest van dit oude mannetje. Hij staat daar namelijk altijd (op wat voor tijdstip ik m ook tegenkom)in een pyama die ooit lichtblauw was en nu vaal, vies en minstens drie maten te groot is.

Ik vraag me af waarom er niemand meer voor deze meneer zorgt, want hij kan het zo te zien niet meer zelf. Is het beroepsmisvorming dat ik de neiging krijg om met zeep, water en een verse pyama aan te bellen? Dat durf ik natuurlijk niet, ... jammergenoeg.

Zuiglippenhilariteit

Zoals jullie wel of niet weten heb ik het erg naar mijn zin op mijn werk. Omdat het reuzeleuk werk is én omdat ik zo geweldig veel kan lachen met mijn collega's. Zo ook vandaag:

J. is degene die verantwoordelijk is voor het onderhoud van onze werkplek en voor de nodige bakjes troost in de verschillende pauzes. Ze wordt door iedereen op handen gedragen en kan ons allemaal van tijd tot tijd kostelijk vermaken met verhalen over man en kinderen.

Vandaag was het echter haar dagje niet: de Minuteman weigerde dienst. Nu moeten jullie echt jullie fantasie niet de vrije loop laten; Minuteman is gewoon de dweilmachine. Minuteman heeft in tegenstelling tot andere mannen wél een handleiding! Helaas voor J. was die handleiding enkel in het Duits, Frans, Engels en nog een hoop véél moeilijkere talen. Ze vroeg dus de medewerking van haar collegae :) SAMEN zouden we die Minuteman wel es mores leren!

Al snel bleek dat het wangedrag van Minuteman kwam door een probleem aan de (ik citeer) suction-lips; aan de zuiglippen dus. (Kan u zich voorstellen dat we een beetje melig werden van deze wetenswaardigheid?) Het enige probleem was: de zuiglippen werden wel vermeld in de tekst, maar op het plaatje waren ze nergens te vinden. Moeilijk oplossen dus als je niet weet waar die lippen zitten.

Resultaat: Minuteman's zuiglippen doen nog steeds niet wat ze horen te doen en daarom hebben we hem in de berging geparkeerd, kan ie daar wachten op de Minuteman-reparateur. Hopelijk heeft die reservelippen bij :p

En toen was het alweer maandag...

Stond ik vorige week dinsdag voor vijf fijne vrije dagen; is het nu alweer maandagavond en heb ik er alweer een dag werken opzitten.
Om het kort maar krachtig te zeggen: de vijf dagen vrij waren helemaal super!

Hoogtepunten:
* De Gentse Feesten op woensdag, vrijdag en zaterdag. Goeie muziek, leuke terrassen, goed gezelschap, mooi weer (op enkele onweersbuien na).

* Samen met vriendin S. Goes onveilig gemaakt: veel winkels, nog meer terrassen en alweer mooi weer!

* De Westerschelde-schreeuwsessie: erg goed om alle frustraties kwijt te raken. S. weet wel waar ik het over heb :).

* De ontdekking van een erg origineel en goed indisch restaurant in Gent, waarvan jullie de naam nog tegoed houden, want die ben ik even kwijt.


Dieptepunt:
* Op de Gentse Feesten hadden ze van die vervelende bouwvakkerswc's, zelfs eentje voor mindervaliden! Dat is op zich geen dieptepunt maar een hoogtepunt. Maar... misschien willen de Gentenaars er in het vervolg op letten dat ze die dan niet net achter een stoeprand neerplanten... dan kan ie ook daadwerkelijk gebruikt worden door de doelgroep waar ie voor bestemd is! Danku!

Ik heb al weeeeeeeekend!

Oftewel: ik heb een paar daagjes vrij! Niet verkeerd met deze tropische temperaturen dacht ik zo. Vanmiddag ga ik vriendin S. tegemoet in het station van Gent en daarna gaan we wat sfeer snuiven op de Gentse Feesten. Dat is heel belangrijk, want vrijdag én zaterdag 'MOET' ik daar weer heen. (erg vervelend!)
Omdat S. vervolgens blijft logeren voor een paar daagjes, was ik vanmiddag genoodzaakt om mijn huis een beetje op orde te zetten. Het is gelukt, maar ik ben (net als de kaarsen op mijn vensterbank) behoorlijk gesmolten. Maar... daar hield het niet op: ik heb ook boodschappen gedaan (lekker airco!!!) én mijn auto gepoetst (en ja papa: ook opgeruimd!). Die zonnevitamientjes doen me blijkbaar deugd ;)

Afro- la la la latino hiep hoi!

Morgen vertrek ik richting belgisch Limburg. Deze keer niet alleen om mijn ouders te bezoeken, maar ook en vooral om naar het afro-latino-festival te gaan! Terwijl Oscar gezellig bij 'oma en opa' verblijft ga ik swingen en shaken op zuiderse deuntjes, genieten van lekkere coctails en vreemde biertjes en al hangend in een hangmat naar andere (vreemde) mensen kijken. Twee dagen lang zon, zee en strandgevoel in Opitter of all places! Ik kijk er naar uit!!!

Oscar update...

Zoals eerder te lezen was; Oscar moest bloed laten prikken om mogelijke epilepsie uit te sluiten. Stoer als hij is, gaf hij geen kik toen de lieve dierendokter de naald in zijn pootje stak. 's Middags kreeg ik te horen dat er een storing was in de leverenzymen en dat Ozzy's bloed doorgestuurd zou worden voor verder onderzoek... nee hoor, ik maakte me niet ongerust (ahum).
Na een heel weekend wachten kreeg ik gisteren te horen dat met zijn bloed toch alles ok was en dat die toeval die hij gehad heeft toch epilepsie zou kunnen zijn. Bij een volgende aanval moet ik opnieuw naar de dierenarts; tot dusver heb ik er (gelukkig) niks meer van gemerkt. Duimen maar dat het zo blijft ook!